Hoe het maken van een winterwonderland écht ging

Het samen maken van een Winterwonderland stond op mijn (instagram)planning…..
Ja, je leest het goed, mijn planning. Omdat ik zo graag deze tip met jullie wilde delen.

Gisteren toen de boys bij opa en oma waren had ik weer even een paar nieuwe recepten voor sneeuw uitgeprobeerd. De bakjes met sneeuw stonden klaar en werden die ochtend al snel gevonden.

Niets een Winterwonderland bouwen…. Wij willen zelf sneeuw maken mam!
Er stonden een paar spullen klaar, maar écht goed voorbereid had ik het niet. Binnen no time stonden zij allebei heerlijk te Kliederen en rommelen met de materialen. Zij riepen wat ze nodig hadden en ik rende heen en weer van de Kliederkar naar de Kliedertafel. “Mam, mag ik zo’n handige lepel om te roeren?”, “Mam, mag ik nog wat meer scheerschuim?” “Mam, ik wil het sneeuw echt heeeeel graag een kleurtje geven”. Ik voegde wat huisjes en winterdieren toe, die al snel in hun bakken vol sneeuw verdwenen. Ze speelden echt heel lekker en kliederde flink! Ik genoot en maakte snel wat foto’s.

De ‘sneeuwvlokken’ vlogen om mijn oren en al snel dacht ik… waarom heb ik de Kliedertafel niet even buiten gezet of op zijn minst een oud kleed eronder gelegd? Hoewel scheerschuim en maizena snel weggeveegd is, maak je het jezelf een stuk makkelijker door er even iets onder te leggen.

Mex moest tijdens het sneeuw maken heeeeel nodig plassen en rende voordat ik het wist met zijn besneeuwde handen naar de wc…

Oke, mannen de Kliedertafel gaat naar buiten.. ideaal dit nieuwe formaat, binnen een wip staat de Kliedertafel buiten. Maar onze schatjes stonden binnen op hun sokken te Kliederen. Ik riep heel enthousiast: “eerst schoenen aan voordat je naar buiten gaat”, Al snel besefte ik (natuurlijk te laat) wat daarvan de gevolgen waren.

In een mum van tijd zat de sneeuw aan de deurklinken, aan mijn schouder omdat ik moest helpen om schoenen aan te trekken en hij echt even op mij moest leunen. Eenmaal buiten moest er dus een kleurtje in.. “Goed idee Bo”, riep ik.. ik ga even de verf zoeken.

Terwijl ik de verf zocht, kregen de broertjes ruzie over een spatel. Ze smeerden nog net niet de spatel met sneeuw aan elkaars wang af..
“Rustig mannen” riep ik… “ik heb er genoeg in de Kliederkar”.

Hup, daar rende ik weer. Ik klapte snel allebei dezelfde pollepel in hun handen en toen ik mij omgedraaid had om even iets te pakken… waren ze klaar en wilden zij iets anders gaan doen. Ze hadden honger en wilden eten…

Ik stond alles op te ruimen en schoon te maken en een gezellig Winterwonderland te bouwen (Voor natuurlijk die ‘mooie’ Instagram foto….) zij lagen op de bank te roepen om hun bak yoghurt…

Door de slechte planning… verdween mijn energie als sneeuw voor de zon….. snappie m 😉

Aanbevolen voor jou